Asset Publisher Asset Publisher

Chęcińsko-Kielecki Park Krajobrazowy

Park Krajobrazowy obejmuje obszar chroniony ze względu na wartości przyrodnicze, historyczne i kulturowe oraz walory krajobrazowe w celu zachowania, popularyzacji tych wartości w warunkach zrównoważonego rozwoju

Chęcińsko-Kielecki Park Krajobrazowy- utworzony 2 grudnia 1996 roku, położony na południe i południowy zachód od Kielc, w województwie świętokrzyskim. Znajduje się na terenach gmin Kielce, Chęciny, Małogoszcz, Piekoszów, Sobków, Sitkówka-Nowiny i Łopuszno. Powierzchnia parku wynosi 20,51 ha, powierzchnia otuliny 11,12 ha. Działający na podstawie rozporządzenia Nr 75/2005 Wojewody Świętokrzyskiego z dnia 14 lipca 2005 r. w sprawie Chęcińsko-Kieleckiego Parku Krajobrazowego (Dz. Urz. Woj. Święt. Nr 156, poz. 1936). Zmiany: Rozporządzenie Nr 5/2009 Wojewody Świętokrzyskiego z dnia 28 stycznia 2009 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie Chęcińsko-Kieleckiego Parku Krajobrazowego (Dz. Urz. Woj. Święt. Nr 42, poz. 617).

Dla Chęcińsko-Kieleckiego Parku Krajobrazowego ustanowiony jest plan ochrony na okres obejmujący lata 2010 – 2029                                                                                                                           (Uchwała Nr XL/700/10 Sejmiku Województwa Świętokrzyskiego z 09.08.2010 r. w sprawie ustanowienia planu ochrony Chęcińsko – Kieleckiego Parku Krajobrazowego (Dz. Urz. Woj. Święt. Nr 254, poz. 2543); Uchwała Nr XLIII/780/10 Sejmiku Województwa Świętokrzyskiego z dnia 8 listopada 2010r. w sprawie zmiany uchwały Nr XL/700/10 Sejmiku Województwa Świętokrzyskiego z dnia 9 sierpnia 2010 r. w sprawie ustanowienia planu ochrony Chęcińsko-Kieleckiego Parku Krajobrazowego (Dz. Urz. Woj. Święt. Nr 344, poz. 3739)).

 

Dość licznie występują tu obiekty będące rezultatem procesów krasowych. Do najciekawszych należy Jaskinia Raj, w której można podziwiać niepowtarzalną szatę naciekową i cenne namuliska ze szczątkami kostnymi dawnych zwierząt oraz kamiennymi narzędziami używanymi przez przebywającego tu człowieka paleolitycznego. Na uwagę zasługuje najdłuższa na Niżu Polskim jaskinia - Chelosiowa Jama, której długość wraz z Jaskinią Jaworznicką przekracza 3,5 km. Można też znaleźć przykład krasu powierzchniowego w postaci grani skalnej na górze Zelejowej. W wielu miejscach pozostały ślady dawnego górnictwa rud miedzi i ołowiu - na Miedziance, Rzepce, Górze Żakowej i Toczydle. Obok wartości geologicznych na obszarze Parku spotykamy ogromne bogactwo szaty roślinnej, potwierdzone obecnością ponad 1000 gatunków roślin (blisko 50 % flory krajowej). Ochronie prawnej podlega 78 gatunków, w tym 68 to gatunki objęte ochroną ścisłą. Ważnym z punktu widzenia bogactwa przyrodniczego ekosystemem są zbiorowiska leśne. Ze względu na ogólnopolską rzadkość występowania, spowodowaną specyfiką siedlisk za najcenniejsze typy roślinności leśnej ChKPK należy uznać: jedlinę świętokrzyską (Abietetum polonicum), świetlistą dąbrowę (Potentillo albae-Quercetum) oraz buczyny storczykowe (Zb. Fagus sylvatica-Cruciata glabra). Do rzadkich lokalnie, a przez to cennych zbiorowisk (choć w sąsiadujących regionach bardziej rozpowszechnionych) należą: zbiorowiska zarośli wiklinowych i łęgów wierzbowo-topolowych (Salicetum triandro-viminalis, Salicetum albofragilis, Populetum albae), olsy (Ribeso nigri-Alnetum), bory wilgotne (Molinio caeruleae-Pinetum), bory bagienne (Vaccinio uliginosi-Pinetum) oraz kwaśna dąbrowa (Calamagrostio arundinaceae-Quercetum petraea). Ponadto do wyjątkowo cennych trzeba zaliczyć niektóre płaty innych zbiorowisk, charakteryzujące się dojrzałością, stosunkowo dużym bogactwem gatunkowym oraz trwałością w krajobrazie, np. niektóre płaty łęgu olszowego (Fraxino-Alnetum), grądu (Tilio cordatae-Carpinetum betuli) oraz stokowe zbiorowisko Acer platanoides-Tilia cordata.. Nadrzędną zasadą prowadzenia gospodarki leśnej jest jej dostosowanie do wymogów ochrony tych zbiorowisk. Postępujący od lat proces ekologizacji gospodarki leśnej sprawia, że nie ma potrzeby znaczącej modyfikacji dotychczasowych sposobów użytkowania.

Najcenniejsze obszary Parku objęto ochroną w formie rezerwatów przyrody są to: "Jaskinia Raj", "Biesak - Białogon", "Chelosiowa Jama", "Moczydło", "Góra Rzepka", "Góra Zelejowa", "Góra Miedzianka", "Wolica", "Góra Żakowa", "Milechowy", "Karczówka". Obok rezerwatów w Parku są także pojedyncze obiekty przyrodnicze chronione w formie pomników przyrody. Zarejestrowano tu 19 takich obiektów, w tym 11 pomników przyrody nieożywionej.


Asset Publisher Asset Publisher

Back

NAJCENNIEJSZE DREWNO SPRZEDANE

NAJCENNIEJSZE DREWNO SPRZEDANE

Blisko 530 m3 najlepszego drewna ze świętokrzyskich i radomskich lasów zostało sprzedane na II Regionalnej Submisji Drewna Cennego RDLP w Radomiu.

Submisję rozstrzygnięto 25 listopada w Nadleśnictwie Włoszczowa, gdzie znajdował się plac, na którym zgromadzono drewno. Oferty złożyło 13 podmiotów zajmujących się produkcją okleiny, forniru oraz drzwi i ekskluzywnych mebli. 10 z nich kupiło drewno liściaste, w tym dębowe, olchowe, bukowe oraz drewno iglaste – modrzewiowe i sosnowe.

Podobnie jak w poprzednim roku największym powodzeniem cieszył się surowiec dębowy poszukiwany przez firmy zajmujące się produkcją wysokiej jakości oklein. Zainteresowane były nim nie tylko firmy z Polski, ale też z Estonii. Rekordowy los (sztuka) pochodził z lasów Nadleśnictwa Ostrowiec Świętokrzyski, za metr sześcienny zapłacono aż 3 408 zł.  Natomiast blisko 13 tys. zł zaoferowano za sztukę dębu o masie 4,73 m3 z Nadleśnictwa Jędrzejów (2 738 za m3). Drewno dębowe w dobrej cenie sprzedano także z pozostałych nadleśnictw: Kielce, Staszów, Grójec, Przysucha i Radom. Łącznie z losami z Nadleśnictwa Ostrowiec Świętokrzyski i Jędrzejów sprzedano 158 m3 tego surowca. Średnia cena za metr sześcienny wyniosła 2 453 zł.

Najwięcej sprzedano olchy – aż 188 m3, głównie pochodzącej Nadleśnictwa Włoszczowa, które było pionierem na terenie radomskiej dyrekcji w sprzedaży drewna w formule submisji. Olcha ta odznacza się unikalnym rysunkiem i barwą, rzadko spotykanymi w innych regionach kraju. Ze względu na te cechy jest poszukiwana przez producentów oklein. Najwyższą cenę zaoferowano jednak za los z Nadleśnictwa Ruda Maleniecka, tj. 1 102 zł za m3.

Modrzew wystawiły nadleśnictwa Suchedniów, Przysucha i Jędrzejów. Najwyższą cenę zaproponowano za los z lasów przysuskich – 1 034 zł za m3. Najcenniejsza sosna pochodziła z lasów Nadleśnictwa Ostrowiec Świętokrzyski – została sprzedana za cenę 1 111 zł za m3.

Średnia cena sprzedaży wszystkich gatunków była wyższa niż uzyskana w trakcie pierwszej regionalnej submisji i wyniosła 1 162 zł za m3.

Doświadczenia submisji są pozytywne – radomskich leśników cieszy to, że potrafią wyprodukować drewno o ponadprzeciętnych cechach użytkowych docenianych przez producentów z branży drzewnej. Tym bardziej, że jest to produkt ekologiczny i odnawialny powstający z poszanowaniem zasad zrównoważonego rozwoju i przepisów prawa, co potwierdzają certyfikaty FSC® i PEFC. Drewno to budzi zainteresowanie nie tylko odbiorów, ale i leśników – jest to doskonała sposobność do szkoleń brakarzy.

Tym samym RDLP w Radomiu na stałe wpisuje się w kalendarium submisji w LP.