Gekennzeichneter Inhalt

Chęcińsko-Kielecki Park Krajobrazowy

Park Krajobrazowy obejmuje obszar chroniony ze względu na wartości przyrodnicze, historyczne i kulturowe oraz walory krajobrazowe w celu zachowania, popularyzacji tych wartości w warunkach zrównoważonego rozwoju

Chęcińsko-Kielecki Park Krajobrazowy- utworzony 2 grudnia 1996 roku, położony na południe i południowy zachód od Kielc, w województwie świętokrzyskim. Znajduje się na terenach gmin Kielce, Chęciny, Małogoszcz, Piekoszów, Sobków, Sitkówka-Nowiny i Łopuszno. Powierzchnia parku wynosi 20,51 ha, powierzchnia otuliny 11,12 ha. Działający na podstawie rozporządzenia Nr 75/2005 Wojewody Świętokrzyskiego z dnia 14 lipca 2005 r. w sprawie Chęcińsko-Kieleckiego Parku Krajobrazowego (Dz. Urz. Woj. Święt. Nr 156, poz. 1936). Zmiany: Rozporządzenie Nr 5/2009 Wojewody Świętokrzyskiego z dnia 28 stycznia 2009 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie Chęcińsko-Kieleckiego Parku Krajobrazowego (Dz. Urz. Woj. Święt. Nr 42, poz. 617).

Dla Chęcińsko-Kieleckiego Parku Krajobrazowego ustanowiony jest plan ochrony na okres obejmujący lata 2010 – 2029                                                                                                                           (Uchwała Nr XL/700/10 Sejmiku Województwa Świętokrzyskiego z 09.08.2010 r. w sprawie ustanowienia planu ochrony Chęcińsko – Kieleckiego Parku Krajobrazowego (Dz. Urz. Woj. Święt. Nr 254, poz. 2543); Uchwała Nr XLIII/780/10 Sejmiku Województwa Świętokrzyskiego z dnia 8 listopada 2010r. w sprawie zmiany uchwały Nr XL/700/10 Sejmiku Województwa Świętokrzyskiego z dnia 9 sierpnia 2010 r. w sprawie ustanowienia planu ochrony Chęcińsko-Kieleckiego Parku Krajobrazowego (Dz. Urz. Woj. Święt. Nr 344, poz. 3739)).

 

Dość licznie występują tu obiekty będące rezultatem procesów krasowych. Do najciekawszych należy Jaskinia Raj, w której można podziwiać niepowtarzalną szatę naciekową i cenne namuliska ze szczątkami kostnymi dawnych zwierząt oraz kamiennymi narzędziami używanymi przez przebywającego tu człowieka paleolitycznego. Na uwagę zasługuje najdłuższa na Niżu Polskim jaskinia - Chelosiowa Jama, której długość wraz z Jaskinią Jaworznicką przekracza 3,5 km. Można też znaleźć przykład krasu powierzchniowego w postaci grani skalnej na górze Zelejowej. W wielu miejscach pozostały ślady dawnego górnictwa rud miedzi i ołowiu - na Miedziance, Rzepce, Górze Żakowej i Toczydle. Obok wartości geologicznych na obszarze Parku spotykamy ogromne bogactwo szaty roślinnej, potwierdzone obecnością ponad 1000 gatunków roślin (blisko 50 % flory krajowej). Ochronie prawnej podlega 78 gatunków, w tym 68 to gatunki objęte ochroną ścisłą. Ważnym z punktu widzenia bogactwa przyrodniczego ekosystemem są zbiorowiska leśne. Ze względu na ogólnopolską rzadkość występowania, spowodowaną specyfiką siedlisk za najcenniejsze typy roślinności leśnej ChKPK należy uznać: jedlinę świętokrzyską (Abietetum polonicum), świetlistą dąbrowę (Potentillo albae-Quercetum) oraz buczyny storczykowe (Zb. Fagus sylvatica-Cruciata glabra). Do rzadkich lokalnie, a przez to cennych zbiorowisk (choć w sąsiadujących regionach bardziej rozpowszechnionych) należą: zbiorowiska zarośli wiklinowych i łęgów wierzbowo-topolowych (Salicetum triandro-viminalis, Salicetum albofragilis, Populetum albae), olsy (Ribeso nigri-Alnetum), bory wilgotne (Molinio caeruleae-Pinetum), bory bagienne (Vaccinio uliginosi-Pinetum) oraz kwaśna dąbrowa (Calamagrostio arundinaceae-Quercetum petraea). Ponadto do wyjątkowo cennych trzeba zaliczyć niektóre płaty innych zbiorowisk, charakteryzujące się dojrzałością, stosunkowo dużym bogactwem gatunkowym oraz trwałością w krajobrazie, np. niektóre płaty łęgu olszowego (Fraxino-Alnetum), grądu (Tilio cordatae-Carpinetum betuli) oraz stokowe zbiorowisko Acer platanoides-Tilia cordata.. Nadrzędną zasadą prowadzenia gospodarki leśnej jest jej dostosowanie do wymogów ochrony tych zbiorowisk. Postępujący od lat proces ekologizacji gospodarki leśnej sprawia, że nie ma potrzeby znaczącej modyfikacji dotychczasowych sposobów użytkowania.

Najcenniejsze obszary Parku objęto ochroną w formie rezerwatów przyrody są to: "Jaskinia Raj", "Biesak - Białogon", "Chelosiowa Jama", "Moczydło", "Góra Rzepka", "Góra Zelejowa", "Góra Miedzianka", "Wolica", "Góra Żakowa", "Milechowy", "Karczówka". Obok rezerwatów w Parku są także pojedyncze obiekty przyrodnicze chronione w formie pomników przyrody. Zarejestrowano tu 19 takich obiektów, w tym 11 pomników przyrody nieożywionej.